>>Noo"เมย์"<< 的个人资料+ + *- o -* + + . . . + ...照片日志列表 工具 帮助

日志


2008年11月

ลอยกระทง....12/11/51

          โอ้ยๆๆ....ลอยกระทงปีนี้กว่าจะได้ลอยทะเลาะกันจนเกือบอดลอยแหนะ
 
     แต่ด้วยความอยากลอยกระทง + ความรัก  ( 555 )  เลยทำให้ต้องหายงอน อิอิ
 
     ลอยกระทงไม่ใช่แค่ขอขมาแม่น้ำเท่านั้แต่....มัน
 
ทำให้เรามีความสุข  ...   แม้ใครจะว่า ว่เป็นอาถรรพ์ถ้าลอยด้วยกันจะเลิกรา
 
 
แต่เค้ากลับคิดว่าลอยกระทงใบเดียวกัน   แม้มันจะลอยไปที่ไหนมันก้ยังอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
 
 
แต่เอ๊ะ  ไม่ใช่ลอยแค่กระทงนินา 
 
 
ยังมี  โคม  อีก  แต่  ( ลอย โคม ทีแรกอะมันตกๆๆ )
 
 
รู้สึกไม่ดีเลย   เลยต้องไปซื้อมาลอยใหม่  ให้มันลอย
 
 
พอ  โคมลอยเท่านั้นแหละ  คิดว่า นี้แหละชีวิต   ถ้าไม่ช่วยกันประคับประคอง
 
 
ชีวิตคู่เราจะมีความสุขได้อย่างไร
 
 
 
 
 
"ขอบคุณที่ไม่เคยโกรธเมย์เลย"
 
 
 
 
 
                                                                ลอยกระทงปีหน้าขอให้มีความสุขแบบนี้ตลอดไป...สาธุ
2008年11月

ณ วันนี้ เวลานี้ ...

" ความสุข "
คำนี้จะว่าไปหาไม่ยาก
แต่ถ้าจะรักษานี้สิยากกว่า
 
แต่ตอนนี้ฉันหาได้แล้ว  และจะรักษาให้มันอยู่กับฉันไปจนตาย
 
 
ฉันสัญญา
 
 
            มีความสุขจังเลย  อยากตะโกนดังๆ  วู๊วววววว  กลัวจังกลัวเวลาแบบนี้ผ่านไป
 
 
                                      ********************
 
            ตอนนี้ใกล้จบแร้วเหลือเวลาอีกไม่นานในการอยู่มหาลัย  อยากเรียนต่อ ปริญญาโท  บอกแม่แล้วแม่บอกดูเหตุกาณ์ก่อน 
แต่ถ้าได้ต่อน๊ะก็ดีๆ  ยังไม่อยากทำงานเลย (เห็นแก่ตัวป่าว) อิอิ แต่เอ๊ะจามีเพื่อนๆคนไหนต่อกับเราบ้างไหมน๊ะ  ถ้ามีคงดี
            ตอนนี้อะไรๆก็ดีไปหมด  ความสุขเท่านี้แหละพอแล้ว  แม้จะมีเบื่อบ้างจะเป็นไรไปความสุขเยอะหว่านินา  หักลบแล้วไม่ขาดทุน ... (^_<)"
 
 
 
 
 
 
********************************
 
 
ความสุขไม่ได้มีตลอดเวลา  จงไขว่ขว้าเวลานั้นไว้
 
 
 
 
2008年3月

ย้ายๆๆ แร้วคราบท่าน

ตอนนี้ย้ายแล้วคราบๆๆๆ   เปลี่ยนหอใหม่แระเหอๆ
เด่วต่อไป จะต้องอยุ่หอคนเดียว จ่ายเงินคนเดียว
จะว่าไปก็ดีนะแต่...เหงาแน่เลย
ไม่ป็นไรหรอกมั้ง  ไปเรียนยังเจอเพื่อน  กลัวไรแค่เหงา
 
 
ปิดเทอมนี้เราจะต้องสู้ฮาๆๆ   สู้เพื่อการขับมอไซด์ให้แข็งแรงกว่านี้
 
ไม่งั้นขับไปเรียนคนเดียวม่ายได้แน่
 
หอใหม่ตอนนี้สบายจังห้องก็กว้างดีเน็ตก็แรง...อิอิ
 
แต่เปลืองตังจาง แต่ม๊ะเปงไรก็อยากอยุ่คนเดียวนี่จะทางงายได้
 
 
                                            
                                                                             สุขกาย  สบายใจ  แต่เหงานิสสสส  จาเปงไรเจงม๊ะๆ
                                   แต่ถ้ามีเพื่อนอยุ่ด้วยก็คงดี
2008年2月

มีความสุขจัง...

            ตอนนี้ทุกสิ่งทุกอย่างลงตัวพอดีแป๊ะเลย.....แต่เสียอย่างเดียวงานยุ่งจังเลยยยย
     ก็จาจบแระนิเน๊อะ เหอๆๆๆ  ต้องทนๆๆๆ   อ้อเสียอีกอย่างไม่มี......(บอกเด๋วคนอื่นรู้หมด)
 
            มีอีกอย่างดีใจจัง...แปปซี่ น่ารักมากกกกกก  นิสัยก็ดีเปลี่ยนไปจากตัวเดิมเลย 
     อันที่จิงการเลี้ยงหม๋ามันก็อยุ่ที่คนเลี้ยงก่าสถานที่ด้วยสิเน๊อะ  มันทั้งร่าเริงมีความสุข
     ไม่เจ็บป่วย  นิสัยก็ดีขึ้นมากๆๆ
 
            อีกเรื่องตอนนี้อะไรๆก็ดูดีไหมหมด..เจงป่าวหว่าหุๆๆๆ
     
 
 
                                                      มีความสุข..........โว้ยยยยยยยยยยยยย...สุขทั้งใจ...สุขทั้งกาย
2008年1月

ความเข้าใจ...ของเรา

     คนเรา...มักจะ...ไม่...รู้ตัวว่ารักคนคนหนึ่งมากแค่ไหน  แต่...จะรู้ตัวเมื่อเวลาที่จะต้องแยกกัน
แต่ตอนนี่...เราสองคนยังไม่แยกจากกัน....เค้าสัญญานะจะทำตัวน่ารักๆ  เป็นเด็กดีและที่สำคัญจะไม่ดื้อ
แต่....มันต้องขึ้นอยู่กับอีกฝ่ายด้วยว่าจะทำดีหรือป่าว  ....

                                    ใส่ใจอะไรนักกับอดีต
                      ไม่ว่าใครก็มีอดีตด้วยกันทั้งนั้น
                      ที่สำคัญคือ..ทุกวันนี้เรารักกัน
                      เชื่อใจ & ไว้ใจเท่านั้น
                      ก็ไม่มีอะไรต้องหวั่นอีกต่อไป

 

                                                         ....love  you....


    

 

 

2007年12月

วันเหงาๆ 1 วัน

                                                                                                ** ทุกสิ่ง ทุกอย่าง ดูเปลี่ยนไปจัง ไม่ได้เห็นเหมือนอย่างที่วาดฝันไว้เลย
                                                                                                                            .....ทำไมน๊ะ.....
                                                                                            ทำไมต้องเป็นแบบนี้  ไม่น่าเชื่ออีกครั้งเลย  ผิดใช่ไหมที่หลงเชื่อง่ายแบบนี้
                                                                                            มันต่างกันลิบลับเลยกับการพูดคุยและพบเจอกันครั้งแรก 
                                                                                            เราคงผิดเองจะโทดใครก็ไม่ได้ที่ยอมใหคนคนนั้นกลับเข้ามาอีกครั้ง **
 
 
 
น้อยใจ  เสียใจ  ยังไงไม่รู้เห้อๆๆๆๆๆๆ
 
ความมั่นใจในตอนแรกทำไมมันหดหายไปแล้วหมือนกับว่าาไม่เคยมีความมั่นใจแบบนั้นอยู่เลย
 
 
 
               "...อย่าฝืนใจรัก...ถ้ามันไม่ใช่
                 ไม่มีประโยชน์...ที่จะคบกับใครสักคน
             เพียงเพราะอยากมี...ใครสักคน "
 
 
 
               .................................
 
            ฉันเองที่ผิดไป....เธอ
2007年11月

สับสน..วุ่นวาย...จายยยย

ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ
อยากรู้ว่า......ทำไมเราถึงเป็นแบบนี้
แม้ว่า........เขาจะเคยผิดมา
แต่...........ทำไมใจเรากลับไม่โกรธ...เคืองเขา  กลับรับเขาเข้ามาในหัวใจ หัวใจสีแดง 
 
                เห้อ......ตอนนี้รู้สึกดี + แย่  ปนกันไป ใจหนึ่งก็คิดเราผิดไหม ใจหนึ่งก็ห้ามตัวเองไม่ได้ เพราะอะไรกัน ปวดหัวจริงๆ
 คิดมากจังเลยอ่า ไม่เข้าใจตัวเองเลยทั้งๆที่เขามีความผิดติดตัวแต่เรากับไม่โกรธเขากลับรับเขากับเข้าใจใน...หัวใจสีแดง... 
          แต่จะว่าไปการกลับมาครั้งนี้ทำให้เรา มั่นใจ !!  หยั่งที่ไม่เคยเป้นมาก่อนยังไงไม่รู้ แต่ไม่รุ้จะเชื่อความรู้สึกตัวเองได้แค่ไหน
เพราะบางครั้งความรู้สึกก็โกหกเรา 
         ถ้าสามารถขอพรได้ 2 ข้อจะขอแค่ ......  ขอให้ไม่ต้องร้องไห้อีก ... และขอให้มีแต่เรื่องดีๆเข้ามาในชีวิตตลอดไป...
 
 
                           ------------------------------------ -
 
                                          "  ปกติคนเราจะจดจำด้วยสมอง
                                        แต่จะมีคนพิเศษบางคนเท่านั้น
                                        ที่เราจะจดจำเขาด้วยหัวใจ...
                                        และเมื่อเขาเข้ามาอยู่ใจในใจเราแล้ว  
                                        มันก็ยาก..และ..เจ็บปวด..ที่จะลืม "                
 
                                                 เด็กชายหัวใจสีแดงเด็กหญิง
                            -------------------------------------     
2007年11月

ความผิด....ในใจ

             เห้อ.....รู้สึกไม่ดีเลยยยย  รู้สึกว่าผิดอยู่ตลอดเวลา  ไม่ชอบเลย  เป็นความผิดที่พูดบอกใครไม่ได้ อึดอัด จังเลย
ทำไมน๊ะชีวิตถึงมีแต่เรื่องตลกๆ ขำๆ เฮฮา  และสุดท้ายก็ ร้องไห้  ทำไมชีวิตต้องมาคอยนั่งเลือกว่าต้องทำอย่างไรด้วย
และทำไมชีวิตมันไม่เป็นอย่างที่เราคิดน๊ะ  
 
 
            รู้สึกเหนื่อยจัง  เหนื่อยตัวไม่เท่าไหร่  แต่เหนื่อยใจเนี่ยสุดๆเลย
 
 
            .......และมีความรู้สึกหนึ่งที่อยากจะบอกออกไป......
 
            อยากจะบอกว่า  "ขอโทษ"  นะเมย์ไม่ได้ตั้งใจให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้  แต่เมย์ไม่รู้จะทำยังไง มันต้องเลือก
เมย์ขอโทษจริงๆ ขอโทษจากใจ  และหวังว่าเค้าจะให้อภัย  ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่มี และทำให้กันและอภัยให้ทุกเรื่องที่เคยทำไว้
 
 
                                                                                         .........หวังว่าสักวันจะลืมความทุกข์นี่ได้........เพราะคงจะมีความสุขไม่น้อยถ้าลืม.........
 
2007年11月

........คำตอบ.......

 
เพลง นี้ขอมอบให้คนคนนึง...ที่เค้าอยากได้คำตอบจาก...
        และขอให้รู้ไว้ว่าไม่มีอะไรสายไปที่จะแก้ไข 
        แม้ว่าเราไม่สามารถย้อนเวลาของเรากลับไปได้
        แต่เราสามารถทำปัจุจบันและอนาคตให้ดีได้...ถ้าตั้งใจจริง
 
มันนานเท่าไรแล้วเธอที่เราไม่เจอกัน
มันนานเท่าไรใจฉันไม่เคยลืม
จากวันที่เราเลิกกันยังจำแต่ภาพเธอ
เป็นความทรงจำ เป็นภาพอดีตยังฝังใจ

ได้มาเจอกับเธออีกครั้ง หัวใจก็เริ่มหวั่นไหว
ฉันยังไม่ลืมครั้งเราเคยรักกัน
เห็นสายตาของเธออีกครั้ง ดูยังไงก็ผูกพัน
เรายังมีกันและรักกันอยู่ในใจ

เรากลับมารักกันได้ไหม เสียงหัวใจฉันร่ำร้อง
ให้เธอลอง ลองฟังเสียงของหัวใจ
เรากลับมารักกันอีกครั้ง เพราะใจยังมีเธอเสมอ
ให้กลับมาเจออย่างที่ใจเราต้องการ

ได้มาเจอกับเธออีกครั้ง หัวใจก็เริ่มหวั่นไหว
ฉันยังไม่ลืมครั้งเราเคยรักกัน
เห็นสายตาของเธออีกครั้ง ดูยังไงก็ผูกพัน
เรายังมีกันและรักกันอยู่ในใจ

เรากลับมารักกันได้ไหม เสียงหัวใจฉันร่ำร้อง
ให้เธอลอง ลองฟังเสียงของหัวใจ
เรากลับมารักกันอีกครั้ง เพราะใจยังมีเธอเสมอ
ให้กลับมาเจออย่างที่ใจเราต้องการ

เรากลับมารักกันได้ไหม เสียงหัวใจฉันร่ำร้อง
ให้เธอลอง ลองฟังเสียงของหัวใจ
เรากลับมารักกันอีกครั้ง เพราะใจยังมีเธอเสมอ
ให้กลับมาเจออย่างที่ใจเราต้องการ

ให้กลับมาเจออย่างที่ใจเรา..ต้องการ
 
 
เด็กชายกุหลาบแดงเด็กหญิง
 
----------------------------------------
 
 **  " เคยมีคำสัญญาหนึ่งคำที่สัญญาไว้แต่คำสัญญานั้นก็....ลอยหายไปกับสายลมไม่มีใครทำมันได้  แต่...ไม่รู้ว่าครั้งนี้คำสัญญานั้นจะทำได้ไหม  หรือเป็นแค่ลมแบบเก่าที่ผ่านมาและก็ผ่านเลย"  **
 
 
          ""จะคอยเป็นกำลังใจให้เสมอ""
2007年8月

กลับมาแล้วววว.........

                เย้ๆๆๆๆๆ  ในที่สุด spaces  ก็ใช้ได้สักที  มันเป็นอะไรไม่รุ้เข้ามาแล้ว บิดๆเบี้ยวๆ ดูของใครก็เปลี่ยนรูปร่าง ของเราก็แปลกๆ ดีใจวันนี้หายแล้ว  ดูของเพื่อนก็ไม่เป็น  เย้ๆๆๆๆ  
 
               ได้อัพสักที  เห้อ  พอเริ่มทำก็ทำได้แปบเดียวกลับมีปัญหาอุส่าห์อยากทำเหมือนคนอื่นๆเค้า แย่ๆๆๆ เล้ย  แต่ตอนนี้ก้ ได้ทำต่อแระ  
 
   *** เข้าเรื่องเลยดีกว่า   เหนื่อยจัง ....เลยเน๊อะพักนี้  เพื่อนๆก็คงเหนื่อยมีกันก็มันมีทั้ง ซ้อมเองกอ  กีฬาเอก  งานเปิดเทค  งานส่งจารย์  โอ้ยยย สารพัด (เขียนไงอะเขียนไม่ถูกอย่างงี้ถูกไหม สารพัดนี้ )
เค้าก็เหนื่อยๆๆๆ  มากๆๆๆ  ท้อๆๆ ไงไม่รู้ เมื่อไหร่จะผ่านพ้นวิกฤต  ไปได้สักทีน๊ะ 
 
        ตอนแรกที่ยังไม่เรียนมหาลัยคิดว่าคง  สบาย  กว่ามัธยมที่ไหนได้  ให้ตายเหอะ!!  มันย่ำแย่กว่าหลายเท่า  เซงโว้ยยยยยยยยยยย
 
 
 
        ...... คะแนนสอบกลางภาคออกมาแระครบทุกตัวสักที ลุ้นแทบตายยย ......
2007年7月

อดกลับบ้านแง้ๆ

                        วันหยุด... เค้ากลับบ้านกันหมดเลยอ่าส์  เราอดกลับต้องดูหม๋า  ม่ายมีใครดู งิงิ เซงเร้ย
              อยู่หอก็อยู่คนเดียว เอ้ยไม่ใช่สิ อยู่กับ หม๋า เหอๆ ภูมิใจดีไหนนี่  และฝนก็ดันตกอีก 
              อากาศช่างชวนเหงาสะเจงงงงงงง   เน๊อะ  
 
                          สอบไปแล้วไม่รู้ผลสอบจาเป็นยังไง สาธุๆ ไม่ขอเต็มแค่ผ่านพอ เพรี้ยง!!  หุๆ
    
                     ....พอผ่านพ้นวันสอบไป  ก้ต้องเริ่มซ้อม (เองกอ)  อีกแล้วสินะ  เบื่อจากเร้ย ปวดข้อมือ ด้วย
            ไม่รู้จะให้ควงไม้ทำไม นักหนา (คนสอนก้สอนม่ายได้เรื่อย) เจงๆนะ  หึๆๆ  เดือนกันยา ก็ต้องแสดงแล้ว
            เห้อๆ คิดแล้วกลุ้ม ยางไม่ได้ไปไหนเล้ย ท่าก้ยางไม่ได้ ไม้ก็ควงได้ไม่ถึง 20 นาที แน่ๆเลย แค่ 5 นาที
            มือก็อ่อนแย้ว งิงิ  เห้อออออ...
 
                                         
 
                
2007年7月

สอบเส็ดแว้ววววว

         โย่วววว    ดีใจหว่า  แต่ก็เซง  เห้อทามข้อสอบไม่ค่อยได้  อุส่าห์ !!  ตั้งใจอ่านหนังสือ  เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆ 
 
     ลอกเพื่อนก็ไม่ได้ (อิอิ)  เซงเร้ย หุๆๆ  แต่ก็ดีความสามารถของตนเอง (จาได้เท่าไหร่ว้า)  ... นี่แขนก็เคล็ด  คอก็ปวด  แถมเป็นโรคผู้ ญ อีก 
 
     รวมทั้งตังหมดด้วย เหอๆๆ  อะไรจะประเดประดังขนาดนั้น  ม่ายอยากเอาตังของสัปดาห์หน้ามากินเร้ย  เด๋ว สัปดาห์หน้าไม่พอเหมือนสัปดาห์นี้อีก 
 
     ขอแม่ก็ม๊ะได้  เด๋วโดนบ่นอีก งิงิ  เมื่อไหร่ จาเรียนจบว้า (จบและจะมีงานทำไหม?).....  จาได้มีกะตังเป็นของตัวเอง ม๊ะต้อง ขอแม่ หุๆ 
   
                                                                 From .. Noomay
    
2007年7月

พรุ่งนี้สอบ

         พรุ่งนี้จะสอบกันแล้ว  เครียดหว่าอ่านไม่รู้เรื่องไม่รู้ว่าเพื่อนอ่านรู้เรื่องกันมั้งไหม แต่ฉานอ่านม๊ะรู้เรื่องเรื่องกลางภาคทีไรเป็นงี้ทุกที 
      ~~เซง~~ เป็นบร้า  เดือนนี้ก็ใช้แต่เงินนนนนนน  จน จนจะตายแว้ววววว  เห้อๆๆ  ...อยากทำงานวุ้ย